O mnie


jacek_gniadek_2Jacek Gniadek SVD

Jestem misjonarzem werbistą. Aktualnie mieszkam i pracuję w Warszawie. Wcześniej na misjach byłem w Kongo, Botswanie, Liberii i Zambii. Piszę o misjach i ekonomii. Nie dzielę człowieka na homo oeconomicus i homo religiosous. Łączę to, co inni dzielą. Jedni w ekonomii, a drudzy w teologii.

* * * * * * *

Urodził się 31 X 1963 w Tarnowie. w 1984 wstąpił do Zgromadzenia Słowa Bożego (SVD). W 1985 złożył pierwsze śluby zakonne. Studiował w Wyższym Misyjnym Seminarium Księży Werbistów filozofię w Nysie i teologię w Pieniężnie. W latach 1988–1990  odbył praktykę pastoralną (OTP – Overseas Training Programme) w Zairze (dzisiaj Demokratyczna Republika Konga). W 1995 przyjął święcenia kapłańskie w Pieniężnie.

W latach 1998–2004 pracował na misjach w Botswanie. W 2004 uzyskał licencjat (Bachelor of Arts) z antropologii kulturowej i polityki krajów afrykańskich na Uniwersytecie Południowej Afryki (UNISA) w Pretorii (Republika Południowej Afryki). W latach 2004–2005 pracował dla Jezuickiej Służby Uchodźcom (JRS – Jesuit Refugee Service), był kapelanem ludności wewnętrznie przesiedlonej w obozach k. Monrowii w Liberii. W 2006–2009 był duszpasterzem uchodźców i migrantów w werbistowskim Ośrodku Migranta Fu Shenfu w Warszawie. W 2009 uzyskał doktorat z teologii moralnej na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W 2010 wyjechał do Zambii. W 2016 roku wrócił do Polski.

Od 2016 mieszka w Warszawie i jest prezesem werbistowskiej Fundacji Ośrodek Migranta Fu Shenfu, sekretarzem zarządu Stowarzyszenia „Sinicum” im. M. Boyma SJ, współpracuje z Fundacją ASBIRO przy projekcie wolontariatu w Afryce.

 

Najważniejszym i największym aktem miłości bliźniego jest głoszenie Dobrej Nowiny

św. Arnold Janssen (+1909) (założyciel Zgromadzenia Słowa Bożego)

Modlitwa za misjonarzy

(bł. Jan XXIII)

Panie Jezu Chryste, spojrzyj, prosimy na Twoich misjonarzy, kapłanów i braci, siostry i świeckich, którzy wszystko opuścili – aby dawać świadectwo słowu Twemu i Twej miłości. Bądź im obrońcą mocnym, umocnieniem silnym i cieniem w południe, ochroną przed potknięciem się i ratunkiem przed upadkiem. Podnoś ich na duchu. Słowem i przykładem swoim oświecaj w przeciwnościach i niebezpieczeństwach. Niechaj im, Panie, towarzyszy sztandar Krzyża, ozdobiony Twoim wizerunkiem, w uciskach niech ich uczy ducha ofiary, w słabościach daje moc i pociechę, a we wszystkich trudnościach życia apostolskiego światło i wytrwanie. Amen.